Kolommetje: Vergankelijk

Er is altijd wel een patiënt met wie het klikt op een van de ziekenhuiskamers in je dienst. Dat vertelde me een verpleegkundige die vroeger op de longafdeling hier in Tiel werkte. Geen bijzonder makkelijk werk, mensen zijn daar vaak ernstig ziek. Sommigen overlijden.

Zo had ze ooit een patiënt die net als zij graag cryptogrammen maakte. Dat werd gedurende een dienst dan af en toe besproken, of de mevrouw gaf haar een woord, waar ze dan verder over kon nadenken tot er een oplossing voor was. Het was ook die mevrouw die ze namens mij vroeg of een foto maken aan haar bed was toegestaan. Ik was bezig met een serie voor het streekmuseum, zoals dat toen nog heette. Die toestemming kreeg ze en ik toog naar het ziekenhuis. De longafdeling was nog in de oudbouw uit de jaren zestig van het ziekenhuis, toevallig dezelfde gang als die waar ik tegenwoordig zelf werk. Maar nu is het allemaal kantoor geworden. Ik dacht eraan toen ik de foto voor haar opzocht die hierbij staat afgedrukt en de verpleegkundige aan het werkmeubel zag staan, dat ik nu nog dagelijks tegenkom. Zelfs de klok hangt er nog.

Ik vond het bijzonder, in een ziekenhuis kwam ik eigenlijk nooit. Ik vind het ziekenhuis nog steeds bijzonder, zeker als werkomgeving. Dat is niet veranderd. Het is ‘s avonds, wanneer ik over die dan donkere gang loop, alsof ik het leven dat er vroeger was nog kan voelen. Ik heb een hang naar plekken waar vroeger veel is gebeurd. Ik kan nog steeds de plek aanwijzen waar iemand in de stad werd vermoord, of aanduiden waar een gebouw stond, dat inmiddels allang is verdwenen.

Die neiging heb ik deels van mezelf, maar is me deels ook bijgebracht door de man die ik beschouw als de grootmeester van de regiojournalistiek, Huub van Heiningen uit Tiel. Hij was het die jarenlang samen met zijn vrouw Truus rondleidingen gaf door het Ambtmanshuis, beeldend vertellend.

De stad dankt aan hem ook de omtrek aan een oude stadspoort in het plaveisel van de Voorstad aan hem, en hij was het die ooit begon met de actie de geboorteplek van Joan Derk van der Capellen tot den Pol achter de Tielse raadszaal te markeren. Al poogde hij eerst nog een beeld van de grote Tielse patriot vanuit Rome naar Tiel te brengen. Maar dat staat daar nog, nu kun je op die plek bij de raadszaal de initialen in hout zien staan. Vergankelijk materiaal, net als leven en werken van ons allemaal.